.

در تداوم ِبی سابقه ی

سرمای زیر ِصفر،...

می رسیم

به مبحث ِ

:

"نقطه ی

انجماد ِ

شعر"

.

.

.

پس از بارشی طولانی

دیـدن ِ خــطی از آفـــتاب

از درز ِ پرده

.

.

     نه!

     تو تقصیری نداری...

     گناه از

    دل ِنازک ِمن است

.

رد پا ها

از هزار سو...

بر سپیدی برف

.

.

تنهایی،

جانور ِکوچکیست

که هر چه تغذیه اش کنیم،

رشد می کند

بهراسیم

از آن هنگام

که دیگر در هیچ آغوشی

گم نشود...

     میان ِ

     تمامی ِ کلمات،

     "برف" بودن

.